Persona. Marilyn recenzja spektaklu

Bohaterką zrealizowanego w warszawskim Teatrze Dramatycznym spektaklu jest, dziś przez wielu kojarzona już tylko z niezliczonych plakatów, zeszytowych okładek, kubków i breloczków, Marilyn Monero – ikona popkultury, symbol seksu i niekwestionowana królowa amerykańskiego kina lat 50-tych.

„Marilyn” Krystiana Lupy w niczym nie przypomina jednak tej, znanej z kolorowych portretów autorstwa Andy’ego Warhola (którego postać zainspirowała reżysera do stworzenia w 2008 roku „Factory 2”). Autor, z psychoanalitycznym zacięciem, ukazuje gwiazdę tuż po ucieczce z planu, ukrywającą się przed światem w opuszczonej i nieprzytulnej hali, w której rzekomo swoje filmy kręcił niegdyś sam Charlie Chaplin. Trwająca w „porannym rozmemłaniu” Marilyn to, według Lupy, kobieta cierpiąca, zmagająca się własnym mitem, dążąca do osiągnięcia samoświadomości.

(jesteśmy częścią StacjaKultura.pl i sponsoruje nas laurem.pl – laptopy poleasingowe Kraków ).

„(…)osobowość staje się widzialna i może również być punktem przecięcia z osobowością aktora, który wchodzi z nią w osobistą, wręcz intymną przygodę, w fantastyczny i ryzykowny eksperyment wymiany” – mówi o spektaklu Krystian Lupa.

Pisząc o sztuce nie można zatem nie wspomnieć o odtwórczyni głównej roli – Sandrze Korzeniak. Aktorka, uhonorowana niedawno paszportem „Polityki”, niemal „zanurza się” w swojej bohaterce; odważnie, z pełnym profesjonalizmem i niemałym zaangażowaniem podejmuje wyzwanie rzucone jej przez reżysera.

W spektaklu Lupy nie brakuje też wątków biograficznych. Na scenie pojawia się m.in.: grana przez Katarzynę Figurę Paula – żona Lee Strasberga (wieloletniego nauczyciela Marilyn i jej jedynego autorytetu w sprawach aktorskich), fotografik André de Dienes (fenomenalny Piotr Skiba) oraz dr Ralph Greenson –psychoanalityk obarczany winą za śmierć Monroe (w tej roli Władysław Kowalski).

Hipnotyzująca, teatralna wiwisekcja ikony XX wieku, jakiej dokonał w swojej sztuce Krystian Lupa, to znakomity pretekst do spojrzenia na Marilyn Monroe z innej, pozbawionej retuszu strony, a także do refleksji na temat sławy, samoświadomości i poszukiwania własnej drogi. Polecam.

„Persona.Marilyn”
Teatr Dramatyczny w Warszawie
Bilety: 30-100 zł
Najbliższe spektakle: 27, 28 marca 2010 r.

Aleksandra Wysocka autorka tekstu

Wiarołomni premiera na dniach

Sztuka opowiada o relacjach trójki bohaterów uwikłanych w burzliwy związek. Chęć życia, nienasycenie i emocje, namiętności i pragnienia, słabości i wrażliwość, kłamstwa i prawda targają postaciami. Bohater, a zarazem reżyser pisząc scenariusz robi rozrachunek ze swojego życia. Na plan pierwszy wychodzą jego wspomnienia, ranienia z lat dziecinnych pokazujące nieprzystosowanie do życia w ogóle. Smutno, samotnie, melancholijnie i refleksyjnie.

Czytaj dalej Wiarołomni premiera na dniach

W małym dworku recenzja spektaklu

Sztuka opowiada o perypetiach małomiasteczkowej rodziny, a dokładnie o ich moralnym upadku. Matka (Anastazja) umarła na raka albo została zamordowana przez swojego męża w przypływie zazdrości, kiedy spała z jednym ze swoim kochanków, Jęzorym. Ojciec, Diapanazy Nibek, zajmuje się uprawą zboża i jego sprzedażą, aby zapewnić dobrobyt swoim dwóm córkom. Mieszka z nimi kuzynka, która przyjechała pomóc w domu po śmierci żony. Pewnego razu w dworku pojawia się Anastazja w postaci widma i opowiada o swojej śmierci, życiu, miłościach i romansach. Przed tym nim zgineła zostawiła dziennik Kozdroniowi, jednemu z kochanków, aby mężczyźni jej życia mogli poznać, prawdę o jej emocjach i przeżyciach. W dramacie pojawiają się aż cztery trupy, które mają być symbolem nowego życia, a każdy z nich przekaże nam coś wartościowego.

Hair w GTM

W Gliwickim Teatrze Muzycznym „Hair” wyreżyseruje Wojciech Kościelniak, autor premierowej polskiej realizacji z Gdyni z 1999 roku, czołowy polski reżyser musicalowy, do swoich największych sukcesów zaliczający m.in. tak słynne spektakle, jak „Sen nocy letniej” z muzyką Leszka Możdżera Teatru Muzycznego w Gdyni czy „Opera za trzy grosze” Teatru Capitol we Wrocławiu. Musical zostanie zaprezentowany w nowym polskim przekładzie Jacka Mikołajczyka. Kierownictwo muzyczne obejmie Piotr Dziubek, znakomity wrocławski kompozytor i aranżer, autor muzyki m.in. do musicali „Francesco” i „Lalka” Teatru Muzycznego w Gdyni. Scenografię przygotowuje Damian Styrna, autor scenografii, animacji i realizacji telewizyjnych m.in. zespołu Raz Dwa Trzy, scenograf wrocławskiego „Idioty” i gdyńskiej „Lalki”, kostiumy projektuje Anda Kobińska, a autorami choreografii będą krakowscy tancerze i choreografowie, związani niegdyś m.in. ze Śląskim Teatrem Tańca w Bytomiu, Beata Owczarek i Janusz Skubaczkowski. Pieczę nad wokalistami sprawuje w spektaklu Ewa Zug.

Czytaj dalej Hair w GTM

Darkroom recenzja spektaklu

W 2005 roku został nagrodzony „Paszportem Polityki”.  Wojcieszko z entuzjazmem zabrał się do pracy, w efekcie czego ten młody scenarzysta i reżyser wysnuł swoją własną, odrębną historię mocno osadzoną w realiach współczesnej Warszawy. Ta powieść obyczajowa traktuje o współczesnym świecie, w którym znajdujemy całe morze cynizmu i  samotności. Stykamy się z rzeczywistością, w której brak miłości, za to wszędzie panoszy się nietolerancja i różne fobie.

Fredra Mai Kleczewskiej – recenzja spektaklu

Spektakl odbywa się na scenie przy Wierzbowej Teatru Narodowego w Warszawie. Reżyserka przedstawienie zrealizowała w oparciu o fragmenty: „Hippolytosa uwieńczonego” Eurypidesa w przekładzie Jerzego Łanowskiego, „Fedry” Seneki w przekładzie Anny Świderkówny, „Dla Fedry” Pera Olova Enquista w przekładzie Andrzeja Krajewskiego-Bola, „Fedry” Istvána Tasnádiego w przekładzie Jolanty Jarmołowicz.

Czytaj dalej Fredra Mai Kleczewskiej – recenzja spektaklu

Aladyn JR dla dzieci czy dla dorosłych?

„Baśnie z tysiąca i jednej nocy” to jedna z moich ulubionych książek. Wiele zawartych w niej opowieści zostało przełożonych na kulturę popularną i zekranizowanych tyle razy, co liczba w tytule. Jednak w tych wszystkich historiach znajdują się te bardziej znane i te mniej. I tak oto, Teatr Muzyczny Rom „ustrzelił” opowieść o Aladynie. Dzięki współpracy z firmą Disney, do Warszawy zawitała ta sztuka w ramach cyklu Disney Teatr Młodych. Inicjatywa ma na celu wprowadzenie słynnych tytułów stworzonych przez  wspomnianą wytwórnię na sceny musicalowe.

Czytaj dalej Aladyn JR dla dzieci czy dla dorosłych?

Przygoda recenzja spektaklu

Sztuka węgierskiego twórcy Sándora Máraia w reżyserii Krystyny Jandy przedstawia historię wybitnego lekarza – profesora Kádára (Jan Englert), który w jednym dniu traci sens swojego dotychczasowego życia. Co czuje lekarz, gdy nie może pomóc swojej śmiertelnie chorej żonie? Co, gdy po latach jego wydawałoby się szczęśliwe małżeństwo okazuje się być fikcją?

Czytaj dalej Przygoda recenzja spektaklu

Fervaal opis opery

W prologu przenosimy się na południe Francji, gdzie poznajemy młodego Fervaala. Chłopak jest ostatnim potomkiem wodzów Cravannów oraz wychowankiem czarodzieja Arfagarda. Nagle na ich domek napadają złoczyńcy. Mężczyźni bronią się, ale dopiero przybycie Gulihen, pięknej amazonki, sprawia, że rabusie uciekają. Niestety, w walce został ranny Fervaal. Dziewczyna zakochuje się w młodzieńcu i postanawia go wyleczyć. Chłopak odwzajemnia uczucie. Niestety, przepowiednia dla chłopca nie jest dobra. Arfagard twierdzi bowiem, że młodzieniec zbawi swój lud tylko wtedy, kiedy będzie samotny. Dziewczyna nie wierzy w te słowa i opiekuje się Fervaalem.
Czytaj dalej Fervaal opis opery

Wenus i Adonis – opis opery

W prologu widzimy Kupidyna, który ostrzega Pasterzy i Pasterki przed swoimi strzałami. Wieśniacy nie baczą na jego przestrogi i pracują dalej.

W akcie pierwszym poznajemy dwoje kochanków – Wenus i Adonisa. Para zapomina o cały świecie. Nagle słyszą odgłosy polowania. Adonis zrywa się, ale dla ukochanej chętnie zrezygnuje ze swojego zajęcia. Wenus pozwala mu jednak odejść.
Czytaj dalej Wenus i Adonis – opis opery