Listopad w Teatrze Syrena – opis nowości!

AKOMPANIATOR

 

Bohaterów sztuki jest dwoje: wielka śpiewaczka operowa i skromny, ukryty w jej cieniu, akompaniator. Pianista akompaniuje śpiewaczce od trzydziestu lat i kocha się w niej beznadziejnie, nigdy jednak nie odezwał się do niej ani słowem. Wreszcie postanawia przemówić i wyznać jej swoje uczucie. Wybiera do tego jednak najmniej odpowiedni moment…

„Akompaniator” to kameralna tragikomedia, pełna napięcia i zaskakujących zwrotów akcji.  Ta „uwertura na kobietę, mężczyznę i fortepian”  podejmuje w przewrotny i ironiczny sposób temat wielkiej namiętności, której towarzyszy piękna muzyka i … bardzo dużo absurdalnego humoru.

Występują: Hanna Śleszyńska i Jan JankowskiReżyseria: Grzegorz Chrapkiewicz Laptopy poleasingowe

Scenografia i kostiumy: Dawid Załęski
Światło: Olaf Tryzna
Premiera 14 listopada 2009

Teatr Syrena ul. Litewska 3
PREMIERA 14 listopada 2009

[strona_podzial]

LADY DAY BILLIE – HOLIDAY


Spektakl Teatru Rozrywki w Chorzowie

Tekst Lanie Robertson
Przekład: Lukas Adamczyk, Anna Wołek
Polskie teksty piosenek: Wiesława Sujkowska
Reżyseria: Natalia Babińska
Scenografia: Aleksandra Grudzińska komputery Warszawa

Mając kilkanaście lat, zaczęła regularnie zarabiać pieniądze – raz jako służąca, innym razem jako prostytutka. Nocne życie, miłość za pieniądze, pijackie przyjęcia w klubach oraz narkotyki stały się sensem życia i początkiem tragedii młodziutkiej dziewczyny. Kiedy wraz z matką przeprowadziła się do Nowego Jorku, przypadkiem dostała pracę jako wokalistka w jednym z klubów Harlemu. To spowodowało, że zaczęła poświęcać muzyce coraz więcej uwagi. W końcu – poświęciła jej całe życie. Muzyce i narkotykom…

Monodram Laniego Robertsona opowiada o jednym z ostatnich występów wielkiej, czarnoskórej wokalistki XX wieku, Billie Holiday. Historia ta dzieje się w czasie bezpośrednio poprzedzającym jej odejście (w maju 1958 r. przewieziono wokalistkę do szpitala z powodu dolegliwości serca i marskości wątroby, a ponieważ była ścigana przez policję za posiadanie narkotyków, nałożono na nią areszt w szpitalu, w którym zmarła w poniżających warunkach) i układa się swoistą próbę spowiedzi artystki.

„Człowiek jest sumą tego, co przeżył” – mówi Billie Holiday, przeplatając swoje wspomnienia pięknymi piosenkami. Wciąga widza w opowieść chwilami zabawną, czasem wzruszającą, a czasem porażającą. Jak życie…

Występują:
Anna Sroka, Włodzimierz Nahorny
Czas trwania: 130 minut bez przerwy
Premiera: 21 listopada (sobota)
Anna Sroka

[strona_podzial]
ATAK ŚPIEWACZY- przegląd recitali

„Piosenka to mały teatr”, a większość wykonawców pierwszej edycji święta piosenki w Teatrze Syrena to aktorzy.  Łączy ich również wybór tekstów opartych na wysokiej klasy literaturze i niebanalna interpretacja.  Zaśpiewają najlepsi z najlepszych, artyści różnych pokoleń.

To wyjątkowe spotkanie z inwazją dźwięków otworzy i zamknie koncert Barbary Krafftówny, legendarnej gwiazdy  „Kabaretu starszych panów” („Dziękuję za pamięć” – 16 XI i 22 XI). 17 XI Ewa Konstancja Bułhak w przedstawieniu „Ulepiły mnie zdolne anioły” zaśpiewa piosenki m.in. Agnieszki Osieckiej i Wojciecha Młynarskiego; 18 XI Piotr Machalica przypomni twórczość kultowego poety Edwarda Stachury („Stachura”); 19 XI Krystyna Tkacz zabierze nas w wędrówkę po przedwojennym Berlinie Kurta Tucholsky’ego; a 21 XI Anna Sroka zagra jedną z największych czarnoskórych śpiewaczek w historii jazzu – Billie Holiday w monodramie muzycznym „Lady Day Billie – Holiday”. 20 XI w koncercie „Dla Elizy” wystąpi wyjątkowy gość „Ataku śpiewaczego” – Grupa MoCarta, czyli kabaret muzyczny  i kwartet smyczkowy w jednym.

16 – 22 listopada 2009
Teatr Syrena ul. Litewska 3

[strona_podzial]

ANIOŁY 

Reżyseria Anna Seniuk
Scenografia Jan Kozikowski
Muzyka Maciej Małecki

Ewa Konstancja Bułhak jest absolwentką PWST w Warszawie. Od roku 1998 związana jest z Teatrem Narodowym, gdzie zaangażował ją Jerzy Grzegorzewski. Zagrała w wielu jego inscenizacjach m.in. Weselu, Sędziach, Studium o Hamlecie czy Śnie nocy letniej.

Nominowana do nagrody Feliksa Łaskiego. Pracowała m.in. z Kazimierzem Dejmkiem, Kazimierzem Kutzem, Andrzejem Wajdą, Andrzejem Maleszką, Maciejem Dejczerem. Wykonała także partie wokalne w operach radiowych – Balladyna, Nie-boska symfonia, Pchała Szachrajka.

Laureatka  Przeglądu Piosenki Aktorskiej, nagrody im. Arnolda Szyfmana, nagrody im. Tadeusz Łomnickiego.

Ulepiły mnie zdolne anioły to recital przygotowany wspólnie z Maciejem, a wśród utworów znalazły się  piosenki do słów m.in. Agnieszki Osieckiej, Wojciecha Młynarskiego i Andrzeja Jareckiego.

Nieprzeciętna, pełna temperamentu, muzykalna, z poczuciem humoru, brawurowo wykonująca piosenki od Szekspira po Młynarskiego to tylko niektóre cechy artystki, której portret znajdziecie…
Anna Seniuk

Kiedyś długo broniłem się przed zakusami Ewy Konstancji Bułhak, która uparła się śpiewać moje pieśni i piosenki, pochodzące ze słuchowisk radiowych i przedstawień teatralnych
po długich bojach ta przemuzyklana i urocza kobieta doprowadziła do świetnego recitalu… Maciej Małecki

Występują:
Ewa Konstancja Bułhak
Premiera: 17 listopada (wtorek)
Ewa Konstancja Bułhak

[strona_podzial]
Grupa MoCarta DLA ELIZY

Jesteśmy na przekór dostojnej powadze sal koncertowych, na przekór nużącej codzienności życia muzyków, na przekór zaprzysięgłym melomanom i na przekór fanom rocka, rapu czy muzyki pop, którzy boją się klasyki jak ognia. Traktujemy naszą Matkę Muzykę z żartobliwą ironią i jesteśmy pewni, że się nie obrazi.

Artur Renion

Grupa MoCarta to kwartet smyczkowy o ambicjach kabaretu muzycznego. Zespół tworzy czterech absolwentów Akademii Muzycznej w Warszawie i Łodzi. Filip Jaślar, Michał Sikorski, Paweł Kowaluk i Bolek Błaszczyk. Wspólną działalność w nieco innym składzie muzycy rozpoczęli w 1995. Wtedy to z Grupą MoCarta występował tragicznie zmarły w 2000 roku wiolonczelista Artur Renion. Początkowo współpracowali z telewizą Canal + prezentując krótkie 2 – 3 minutowe żarty muzyczne. Zespół po raz pierwszy wystąpił przed publicznością na XIII Przeglądzie Kabaretów „PaKa 97”. Od 14 lat muzycy prowadzą aktywną działalność koncertową w Polsce i za granicą. Oklaskiwano ich w największych salach koncertowych takich krajów jak: Niemcy, Szwecja, Słowacja, Litwa, Ukraina, Chiny, Japonia. Melomani mogą posłuchać Grupy na 3 płytach CD: „Kreatury czyli Cztery Pory Roku według Grupy MoCarta”; „Cztery struny świata” oraz „Koncert jubileuszowy” zarejestrowany w Studio radiowym im. Agnieszki Osieckiej. Dla fanów dźwięku i obrazu, kwartet proponuje 2 płyty DVD z najpopularniejszymi skeczami, zarejestrowane na deskach opery i teatru we Wrocławiu: „Grupa MoCarta w operze” i „Grupa MoCarta w teatrze”. Grupa MoCarta występowała u boku wielu znanych artystów, do grona których można zaliczyć m.in. światowej sławy jazzmana Bobby McFerrina.

Koncert Dla Elizy  to zbiór zarówno najnowszych skeczy Grupy MoCarta, jak i dobrze znanych utworów, zagranych z charakterystycznym dla zespołu poczuciem humoru, talentem i wdziękiem.

Premiera: 20 listopada 2009r. (wtorek)

[strona_podzial]

Stachura

Spektakl Teatru im. Adama Mickiewicza w Częstochowie

Pomysł całości, postać Michała Kątnego  Robert Dorosławski
Muzyka  Jerzy Satanowski
Kierownictwo muzyczne Marcin Lamch

“Urodziłem się 18 sierpnia 1937 roku w Pont-de Cheuy we Francji. Dzieciństwo miałem spokojne i piękne. Kiedy miałem siedem lat śniło mi się, że posiadam zdolności lotu. Kiedy miałem jedenaście lat, rodzice doszli do wniosku, że należy opuścić słodką Francję i powrócić do jeszcze słodszej Polski. Nie rozumiałem wtedy jeszcze słowa nostalgia. Teraz dopiero rozumiem, ile smutku się w nim zawiera. Osiedliliśmy się w ponurym miasteczku, Aleksandrowie Kujawskim. Tutaj skończyłem szkołę podstawową. Ponieważ wykazywałem wysokie zdolności, oddano mnie do Gimnazjum w Ciechocinku, ażeby zrobić ze mnie inżyniera lub doktora. Po trzech latach przeniosłem się do Liceum Ogólnokształcącego w Gdyni, które ukończyłem i gdzie do tej pory otoczony jestem legendą, jak wyczytałem w tamtejszej szkolnej gazetce. Mając czternaście lat opuściłem dom rodzinny.

Pojąłem się z mgły i jeszcze pojąłem że mgła nie dusi swoich lecz nosi jak żagle fenickie fenickich żeglarzy…”

Edward Stachura popełnił samobójstwo w lipcu 1979 roku. Niemalże miesiąc przed swoimi 42. urodzinami. I chociaż w tym roku przypada okrągła – 30-ta – rocznica Jego śmierci, nie chcemy by nasz koncert był patetyczny i rocznicowy. Pragniemy wypowiedzieć tych kilka tekstów Autora “Fabula rasa” , podzielić się z Wami kilkoma Jego piosenkami (niemalże kultowymi niegdyś hitami, by tylko wymienić: Życie, to nie teatr, Białą lokomotywę, Tango triste, Nie brookliński most, Balladę dla Potęgowej, Opadły mgły, Ach, kiedy znowu ruszą dla mnie dni….), ponieważ trochę sami jesteśmy w “stachurowym” nastroju, ponieważ są mądre i piękne i ponieważ tak bardzo nas dotyczą, bez względu na to, ile mamy lat. O ile, rzecz jasna, potrafimy jeszcze kochać i odczuwać ten świat. – Wykonawcy.

Występują:
Piotr Machalica, Marcin Lamch – kontrabas, aranżacje, Dariusz Bafeltowski – gitary
Premiera: 18 listopada (niedziela) 2009r.
Piotr Machalica

[strona_podzial]

Barbara Krafftówna „Dziękuję za pamięć”

(Thanks for the memory)

16     listopada (poniedziałek) 2009r.
22    czwartek    (niedziela) 2009r.

PIOSENKI:
1. Thanks for the memory (Dziękuję za pamięć) – piosenka tytułowa po angielsku
2. Bohema
3. Sztuczny miód
4. Trochę powagi
5. Wojna to jest niemiła rzecz
mini- przerwa
6. Tyle dziewczyn się marnuje
7. Zakochałam się w czwartek
8. Ubóstwiam drakę
9. Madame Sangene
mini- przerwa
10. Tylu mężczyzn na ulicy
11. Ina
12. Imogena
13. Biżuteria
14. Szelki
15. Dramat w ogródkach działkowych
16. Dziewica Anastazja
17. U mojej mamy jest zielona otomana
18. Romans z szampanem
na finał:
19. No i jak tu nie jechać
na bis:
20. Wesoły deszczyk albo  Jak on mówił

kierownictwo muzyczne Janusz Senta
– fortepian Janusz Senta
+ 3 os. zespół muzyczny:
– klawisze elektroniczne – Michał Salamon
– gitara basowa – Jerzy Stelmaszczuk
– perkusja ?

 

Dawid Nawrocki

Jesteśmy częścią StacjaKultura.pl i ten tekst jest własnością serwisu.