Doktor Faust – Ferruccio Busoni

Jest to poemat muzyczny, podzielony na trzy obrazy z dwoma prologami i intermezzem.

W pierwszym prologu do doktora Fausta przybywają studenci z Krakowa, aby wręczyć mu czarnoksięski rękopis.

W drugim prologu Faust dzięki rękopisowi przywołuje moce piekielne. Pojawiają się słudzy Lucyfera: Gravis, Levis, Asmodus, Belzebub oraz Megaros. Lecz dopiero Mefisto trafia w oczekiwania doktora. Jednak diabeł nie będzie mu pomagał za darmo – pragnie jego duszy. Faust odmawia. Lecz diabeł przekonuje go o trudach życia i w między czasie pokonuje zbrojnych, którzy przyszli aresztować doktora. Faust decyduje się podpisać cyrograf.

W intermezzie scenicznym brat Małgorzaty, którą uwiódł Faust modli się o karę dla mężczyzny. Mefistofeles ma się pozbyć żołnierza. Diabeł przybiera postać księdza i przepowiada Żołnierzowi zgon. Wkrótce do kościoła wpadają wojacy, którzy w amoku zabijają młodzieńca.

W pierwszym obrazie Faust pokazuje sztuczki na weselu księcia Parmy. Czarnoksiężnik wywołuje zjawy biblijnych postaci:  Salomona i królowej Saby, Samsona i Dalili, Jana chrzciciela oraz Salome. Wszystkie postaci są łudząco podobne do księcia Parmy i jego żony. Para jest oburzona i Faust szybko opuszcza wesele. Goni za nim Księżna i książę, a diabeł odwraca ich uwagę.

W drugim obrazie Faust rozsądza spór pomiędzy Teologiem, Przyrodnikiem i Prawnikiem, ale wywołuje tylko zamieszki między protestantami a katolikami. Faust opowiada o swoim nieudanym romansie z Księżną. Nagle Meisto przynosi mu wiadomość o zgonie Księżny, rzucają mu pod nogi martwego potomka. Noworodek pali się, a Faust widzi w ogniu postać Heleny trojańskiej. Jednak Faust nie daje się porwać żądzy, pragnąc służyć ludziom.  Odprawia krakowskich studentów razem z ich przeklętą księgą, na co oni przepowiadają mu rychłą śmierć.

W trzecim obrazie Mefistofeles ogłasza wybicie jedenastej godziny, Faustowi została godzina życia. Faust włóczy się po mieście, aż pod kościołem spotyka żebraczkę, która okazuje się być księżną Parmy. Kobieta trzyma w ramionach martwe dziecko, podaje je Faustowi. Doktor wchodzi do kościoła, aby pojednać się z Bogiem, ale na jego drodze staje duch Żołnierza. Doktor pada na kolana i nagle widzi, że krzyż zmienia siew Helenę Trojańską. Faust godzi się ze swoim losem i porzuca nadzieję na zbawienie duszy. Umiera, kładąc martwe dziecko w kręgu. Dziecko zmienia się w młodzieńca, który idzie z kwiatami na ulice miasta. Mefistofeles odnajduje tylko zwłoki Fausta, nie otrzymawszy jego duszy.

Tekst pochodzi z portalu StacjaKultura.pl i jest jego własnością. Witryna jest utrzymywana dzięki firmie AMSO RENT Wynajem komputerów  która dba o to, aby dobre teksty nie znikły z sieci.
Autor zdjęcia do tekstu nieznany.
Źródło zdjęcia do tekstu:  https://pl.wikipedia.org/wiki/Ferruccio_Busoni

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *